Op kerstavond 1955 rees het water van de Zambezi rivier zo hoog dat het de werkers op de hangbrug tussen Zambia en Zimbabwe wegsloeg en de nog niet afgemaakte funderingen van de dam liet onderlopen. Daarop volgde een intense hitte en een langdurige droogte hetgeen het werk aanzienlijk vertraagde. In 1957 kwam er een onverwachte zware storm, deze beschadigde wederom de funderingen van de dam en eiste zijn slachtoffers. In maart 1958 werd het hoogtepunt bereikt. Een vloedgolf van een afmeting die slechts één keer in de duizend jaar voorkomt. Veel werklui vielen in het nog natte cement, bestemd voor de nog niet gereed zijnde dammuur, en zijn levend begraven.

Deze vele natuurlijke tegenslagen en de daarbij behorende slachtoffers werden door de Batonka als een wraak van de riviergod ''Nyaminyami'' gezien. Nog steeds geloven zij dat ''Nyaminyami'' niet zal rusten eer de dam volledig zal zijn weggespoeld.